سفارش تبلیغ

ثبت شرکت
صبا

افطار

 

 

 

قهوه یکی از هدایای طبیعت است . واژه انگلیسی "کافی" (Coffee) از ریشه لاتین نام گیاهی از دسته Coffea گرفته شده که یک عضو از خانواده روبیاسئا (Rubiaceae) است. گیاهان کوفئا (Coffea) بسیار متعددند، اما گران قیمت ترین نوع آنها، کوفئا عربیکا (Coffea Arabica) است که سه چهارم تولید قهوه جهان را در بر می گیرد. محل رویش طبیعی آن، قله های آسیا، آفریقا، و آمریکاست. به هر حال از آنجایی که قهوه عربیکا به خصوص به گرما و رطوبت حساس است، بین ارتفاعات 900 و 2000 متر رشد می کند. هر چقدر ارتفاع محل رشد بیشتر باشد، دانه قهوه برشته شده کیفیت بهتری خواهد داشت.

در ابتدا، میوه گیاه آن به رنگ سبز است اما، بعد از گذشت هفت ماه که رسیده تر می شود، به رنگ قرمز جذابی در می آید که تقریباً یه گیلاس شبیه است. دما در مناطق گرمسیر (بین 15 و 25 درجه سانتی گراد) ثابت است.بنابراین، گیاه می تواند دایماً میوه بدهد و ، هر گاه باران می بارد، گل بدهد. از این رو، این گیاه در یک زمان، هم میوه رسیده و هم میوه کال دارد. دانه قهوه از یک گل سفید بسیار معطر و درست چند روز پس از شکوفه زدن به دست می آید.

 

 

 

نگهداری با دقت، محافظ تر و تازگی قهوه است.  

همه عطر و طعم قهوه، چه به صورت دانه درسته قهوه و چه به صورت آسیاب شده، پس از بو دهی، رو به از بین رفتن می گذارد. قهوه ای را که در عرض دو هفته مصرف می شود می باید در ظرفی دربسته و بدون درز و در جایی تاریک و خنک نگهداری کرد. 
هفت نکته دم کردن قهوه:  

1. جوشیدن باعث تلخی می شود؛ پس، هرگز قهوه را نجوشانید.

2. قهوه را دوباره گرم نکنید. هر بار، آن را تازه درست و سرو کنید.

3. از آب تازه و سرد استفاده کنید.

4. از تفاله های قهوه دوباره استفاده نکنید. آنچه باقی مانده، اجزای تلخ و نامطبوع قهوه است.

5. از "سا"یی مناسب قهوه سازتان استفاده کنید. اگر سای قهوه خیلی ریز باشد، باعث استخراج بیش از حد عناصر قهوه و تلخی شده، مجاری قهوه ساز را به مرور مسدود می کند. اگر سای قهوه خیلی درشت باشد، باعث آبکی و رقیق شدن قهوه می گردد.

6.برای بهترین نتایج توصیه می کنیم که به ازای هر 180 میلی لیتر آب از 10 گرم قهو? آسیاب شده استفاده کنید.

7. قهوه را تنها برای مدت 20 دقیقه می توان، بر روی اجاق گاز یا اجاق برقی، گرم نگه داشت و، پس از آن، عطر و طعم قهوه رو به افول و نامطبوع شدن می گذارد.

 

 

 

برای تهیه یک قهوه خوب با کتری قهوه به موارد زیر توجه کنید:

 از کتری ای استفاده کنید که بدنه و لوله‌های آن از جنس استیل بوده، به گرم‌نگه‌دارنده قهوه مجهز باشد. استفاده از ترکیبات خوب قهوه نیز مؤثر است.

  قهوه فرانسه  

به‌طورکلی، مزه‌ای شبیه به قهوه کافِه‌تیِه‌رِه دارد ولی گرد قهوه را برای بهتر کردن عطر و طعمش از آن جدا می‌کنند. می‌توان آن را برای چند ساعتی در بیشتر دستگاه‌ها گرم نگه داشت. در فنجان استاندارد و به‌صورت تلخ (سیاه) یا با شیر سرو می‌شود.این روش قهوه‌ای دیرسازتر از روش اسپرسو به‌دست می‌دهد. قهوة فیلتری (فرانسه) را اصلاً مردی فرانسوی به نام ژان‌باپتیست ‌دوبِلوآ (Jean-Baptiste de Belloy) اختراع کرد و معروف‌ترین روش در غرب است. قهوة فرانسه با استفاده از دستگاهی خودکار درست می‌شود که از 2 تا 12 فنجان قهوه دم ‌می‌کند. آب مستقیماً بر روی قهوه‌ای که درونِ فیلتر یا صافی‌ای کاغذی در بخش بالایی دستگاه قرار دارد، ریخته می‌شود. آب در محفظ? مخصوص به طرف المنت گرمایشی در کف دستگاه فشار می آورد. آب داغ از یک لوله در بالای دستگاه خارج می شود و سپس، در حالی که محتوی قهوه است، از صافی عبور کرده، به پائین می ریزد. در نهایت، قهوه در یک لیوان یا قوری جمع آوری می شود. قهوه بر اثر نیروی جاذبه به درون پارچی شیشه‌ای به زیر می‌چکد؛ یعنی به جایی که بر روی صفحه‌ای داغ قرار داده شده که قهوه را در دمایی بهینه نگه می‌دارد تا بتوان در هر زمانی از روز، آن را نوشید. همچنین امکان استفاده از قهوه‌های کیسه‌ای وجود دارد که استفاده از این کیسه‌ها، درست‌کردن قهوه و تمیزکردن دستگاه را آسان‌تر می‌سازد. 
برای تهیه یک قهوه فرانسه خوب، موارد زیر لازم است: 
یک روش کاربردی برای آزمایش اصالت قهوه فرانسه این است که یک مقدار از آن را روی آب بپاشید. قهوه فرانسه اصیل خشک مانده، برای مدت طولانی بر روی سطح آب باقی می ماند؛ در حالی که قهوه غیر اصیل ته نشین شده، حتی جذب آب سرد نیز می شود. 

1. قهوه گیری آرام و مداوم

2. ترکیبات خوب قهوه ها

3. امکان کنترل عطر و طعم قهوه

یک روش کاربردی برای آزمایش اصالت قهوه فرانسه این است که یک مقدار از آن را روی آب بپاشید. قهوه فرانسه اصیل خشک مانده، برای مدت طولانی بر روی سطح آب باقی می ماند؛ در حالی که قهوه غیر اصیل ته نشین شده، حتی جذب آب سرد نیز می شود.

 


نوشته شده در شنبه 90/2/3ساعت 2:25 عصر توسط ققنوس نظرات ( ) |

دم کردن قهوه



برای تهیه نوشیدنی قهوه، قهوه را می توان به صورت های مختلف دم کرد. تمام این روش ها را به چهار دسته کلی تقسیم بندی نموده اند که تفاوت این روش ها تنها به این نکته بستگی دارد که چگونه آب را به قهوه اضافه می کنند.

1 ) جوشاندن: یکی از روش های قدیمی دم کردن قهوه که هنوز در خاورمیانه، آفریقای شمالی، ترکیه و یونان به کار می رود، این است که قهوه را به همراه آب، داخل قوری می ریزند و اجازه می دهند که آرام به جوش آید. این نوع قهوه را گاهی شیرین مصرف می کنند. برای این کار چند حبه قند داخل قوری می ریزند و می گذارند تا همراه قهوه به جوش آید. گاهی به این قهوه هل هم اضافه می کنند. قهوه ترک به این روش تهیه می شود. قهوه به دست آمده، نوشیدنی غلیظی است که رویش کف دارد و پودر قهوه هم در ته فنجان، ته نشین شده است.

2 ) تحت فشار قراردادن: قهوه اسپرسو، با تحت فشار قرار دادن آب داغ تهیه می شود. این روش برای تهیه انواع نوشیدنی های قهوه به کار می رود. قهوه اسپرسو طعم متمایزی داشته و به علاوه رویش ماده خامه مانندی جمع می شود. در این روش از نوعی قوری که سه بخش دارد استفاده می کنند. در قسمت پایینی، آب می ریزند. پس از آن که آب به جوش می آید، با فشار وارد قسمت میانی می شود که پودر قهوه در آن قسمت قرار دارد. در نهایت، نوشیدنی قهوه در قسمت بالایی قوری جمع می شود. معمولا قوری را روی گاز می گذارند تا عملیات تهیه قهوه صورت گیرد.

3 ) کمک گرفتن از نیروی جاذبه: روشی دیگر برای تهیه نوشیدنی قهوه، قراردادن پودر قهوه داخل یک صافی است که آب جوش قطره قطره روی قهوه می چکد. طعم این قهوه به میزان آب و قهوه بسیار بستگی دارد. اما کلا طعم قهوه اسپرسو از این قهوه بهتر است. در این روش با استفاده از نیروی جاذبه، آب از میان پودر قهوه عبور می کند و قهوه خوش طعمی را ایجاد می نماید.

4 ) خیس کردن: در این روش از استوانه ای شیشه ای که دارای پیستون صافی داری است استفاده می کنند. قهوه و آب جوش در استوانه با هم مخلوط می شوند (معمولا به مدت چند دقیقه) قبل از آن که پیستون که به شکل فویل است، پایین بیاید. در این هنگام نوشیدنی قهوه در قسمت بالایی آماده ریختن است. قهوه های کیسه ای نسبت به چای کیسه ای کمیاب ترند. این امر به دلیل آن است که در تهیه قهوه کیسه ای باید مقدار زیادی قهوه آسیاب شده (نسبت به چای به کار رفته در چای کیسه ای) به کار برد که از نظر اقتصادی برای تولیدکنندگان این محصولات، با صرفه نمی باشد. در تمام این روش ها از مخلوط آب جوش با قهوه آسیاب شده (دانه قهوه ای که برشته و آسیاب شده است) استفاده می شود. پودر قهوه یا پشت صافی باقی می ماند یا همراه نوشیدنی داخل فنجان ریخته می شود. میزان ریز بودن دانه قهوه بستگی به نوع نوشیدنی دارد که قرار است با آن تهیه شود. دستگاه های برقی تهیه قهوه، آب را جوش می آورند و سپس مواد لازم را بدون این که لازم باشد انسان کمک زیادی کند، با هم مخلوط می کنند. این دستگاه ها بر اساس برنامه زمان بندی خاصی عمل می کنند. افرادی که در تهیه نوشیدنی قهوه مهارت دارند، دانه های سبز قهوه خام و دم کردن آنها به روش سنتی را ترجیح می دهند.


نوشته شده در شنبه 90/2/3ساعت 2:15 عصر توسط ققنوس نظرات ( ) |

فکر کنم همه به خوبی با این نوشیدنی گرم آشنا     هستند اما این که این نوشیدنی از کجا و توسط چه کسانی به اروپا و آسیا آمد رو چه ؟

 

 

 

بیشتر ایرانیان قهوه را نوعی نوشیدنی فرنگی میدانند که از اواسط دوران قاجار توسط انگلیسی ها به ایران آمده است ، حتی بیشتر مورخین مفخم و بسیار دانای پس از انقلاب هم در کتب خود ورود قهوه به ایران را منصوب به اشخاصی مانند تالبوت و رویتر میدانند و چای را که چند قرن پس از قهوه آمده دم نوشی اصیل تر در فرهنگ ایرانی میدانند.

 

اما خوب است بدانید قهوه در ایران پیش از هر کشور دیگری در آسیا و اروپا شناخته شد و از ایران به عثمانی و سپس به اروپا رفت و پس از آن اسپانیایی ها و ایتالیایی ها آن را در اروپا گسترش دادند و تنها 10 سال قبل از انقلاب فرانسه برای اولین بار قهوه به دربار فرانسه راه یافت و شکل امروزی خود را گرفت (قهوه فرانسه و سپس قهوه فوری)

اما چگونگی این روند شاید نکته ای تاریخی و پنهان برای بسیاری از مردم ایران باشد نکته ای که تا به امروز برای اکثریت مردم شاید از روی عمد خواسته اند پنهان بماند .

در زمان حمله مغول گروهی از اشراف فارس به تانگانیا یا همان تانزانیا امروزی مهاجرت کردند ، که سپس حکومتی به نام شیرازی در شهر دارالسلام که همچنان بزرگترین شهر تانزانیا است تشکیل دادند ، از این جماعت همچنان اقلیتی4  هزار خانواری معروف به فارس که در تانزانیا به اعیان زاده ها گفته میشود وجود دارند ،

پس از تشکیل حکومت صفویه در سال 1503 تعدادی از نوادگان این مهاجرین به دلیل سلطه نسبی پرتغالی ها در ان محدوده به ایران بازگشتند و راه تجاری ایران تانزانیا را باز کردند ، از جمله کالا های وارداتی توسط این گروه قهوه و میخک (که گرد آن بسیار در ادویه های فارس و جنوب دیده میشود) بود ، این راه تجاری و درگیری با پرتغالی ها و اسپانیایی ها در آن زمان منجر به عقد پیمانی مبنی بر حق برداشت و خرید قهوه تانزانیا برای ایران بود ، حقی که تا سال 57 بنا بر اسناد ایران قویا برای خود نگاه داشته بوده است.

بنا بر اسناد تاریخی شاه عباس بنادر تانزانیا را به توپخانه مسلح کرده بوده از آثار این این توپخانه ها ، توپ های غنیمت گرفته شده از عثمانی در نبرد چالدران است که در موزه عجایب دارالسلام است ، این روند تا پایان صفویه ادامه داشته است.

در همین دوران قهوه خانه ها در ایران پدید آمدند و برو بیایی کسب کردند ، جالب است که این قهوه خانه ها در ان زمان مورد اعتراض بسیاری از علما و روحانیون قرار گرفتند ، که شاه عباس بسیار از این موضوع رنجیده شد، شیخ بهایی نیز با حظور در قهوه خانه ها و مجلس های بزم و شاهنامه خوانی این قهوه خانه از طرف بسیاری ترد شد .

اما حضور مردانی چون میرداماد و شیخ بهایی در قهوه خانه ها باعث شد پس از مدتی این اعتراض ها کم رنگ شوند. شاه نیز تقدیر شایانی از اینان به خاطر حمایت ایشان نمود ، هر چند هیچ یک از این 2 بعد ها از رفع منع شرب شراب حمایت نکردند ، اما این موضوع باعث تسهیل راه شاه عباس برای آن شد. و شرب شراب تا دوران زندیه پس از نماز مغرب در میخانه ها آزاد بود.

در دوران افشاریه نیز نادر شاه به سرعت به ارزش تجارت قهوه پی برده بود و خرید قهوه را برای تجار اروپایی در مقابل خرید زعفران و زیره از ایران میداده است . از آثار این دوران در تانزانیا چاه آب افشاری است .

پس از افشاریه در دوران زندیه ، کریم خان حق 30  سال قهوه تانزانیا را در مقابل یک جلد قرآن طلاکوب اهدایی از سلطان عثمانی به عثمانی واگذار نمود .

در دوران قاجار یکی از اولین اقدامات آقا محمد خان که شخصا علاقه فراوانی به قهوه داشت احیا این امتیاز بود ، همان ور که بسیاری میدانید ایل قاجار مهارت خاصی در سرو قهوه داشتند و قهوه ای که اموزه به عنوان قهوه ترک شناخته میشود که همراه با کف و دم است روش سرو قجری است (روش سرو عثمانی با یک بار جوش و بدون دم است) حکومت قاجار نیز به حمایت نظامی و مالی به تجار برای ادامه تجارت قهوه ادامه دادند  ، از آثار این دوران حمام قجری است که به دستور یکی از دختران لطفعلی شاه ساخته شده است .

با صدارت امیرکبیر و اصلاحات وی در سال 1850، عملا نیمی از ارتش و نیمچه ناوگان دریایی که ایران در ان زمان داشت از کار بیکار شدند تا هزینه های اضافی دولت کاهش یابد ، یکی از این دسته های ارتش نیرو های زنگبار بودند که در تانزانیا خدمت میکردند ، این عمل منجر به قرار گرفتن مناطق حاصل خیز تانزانیا تحت سلطه اعراب و نهایتا به پیوستن تانزانیا به مستعمرات المان در سال 1885 منجر شد .

پس از جنگ جهانی اول قیومیت تانزانیا به انگلیس واگذار شد ، که در زمان صدارت سید ضیا الدین طباطبایی که خود چندین بار به آفریقا و به خصوص دارالسلام سفر کرده بود با اصرار و تهدید واگذاری نفت به فرانسوی ها   ، امتیاز قهوه به ایران باز پس داده شد ، این موضوع از توصیه های اصلی وی به سردار سپه بود ، که بعد ها به گفته بسیاری از تحلیل گران شاید یکی از دلایل سقوط پهلوی همان حساسیت به این موضوع بود.

در 26 آوریل 1964 تانزانیا تبدیل به یک جمهوری مستقل شد و در فاصله کمی امتیاز قهوه را لغو کرد ، این موضوع منجر به ورود یک گردان زرهی ،4 هنگ تفنگداران دریایی و یک گردان تکاور ارتش ایران به تانزانیا شد .

کل این روند از زمان اخطار دولت ایران تا زمان ورود ارتش کمتر از یک شبانه روز به طول انجامید ، که امیر عباس هویدا در خاطرات خود گفته است روز جمعه ظهر خبر این ورود ارتش را در یکی از روزنامه های صبح فرانسه خواندم. این تهدید نظامی به دستور مستقیم شخص آریابد ، شاه ایران صورت گرفت و جز فرماندهان ارتش هیچ کس از آن اطلاع نداشت.

این تهدید نظامی در نهایت منجر به اعتراض40 کشور به ایران از جمله آمریکا و باز پس گیری این امتیاز برای ایران منجر شد ، گفتنی است مصر و اسرائیل از جمله معدود حامیان ایران در این موضوع بودند و چین ، روسیه ، کوبا و ترکیه از جمله معترضین اساسی به ایران بودند.

پس از این اتفاق آمریکا از تعهد خود مبنی بر تجهیز ناوگان هوایی ایران به سلاح های مشابه خود در مقیاس1 به 4 به بهانه مختلف سر باز زد ، ایران نیز در مقابل از تعهد خود مبنی بر عدم فروش نفت به روسیه (شوروی) سر باز زد. در نهایت از سال 57 پس از انقلاب در هیچ سند تاریخی اثری از امتیاز جنجالی قهوه مشاهده نمیشود.


نوشته شده در شنبه 90/2/3ساعت 1:58 عصر توسط ققنوس نظرات ( ) |


Design By : Pichak